sensizlikten ölüyorum

Bahanem yok sensiz yaşamaya,onun içindir ki!sensizlikten ölüyorum...



Bazı anlar var, bir şarkı geliyor kulagıma; zamanı durduran, bana "Seni" hatırlatan..

O anlar acaba diyorum.. Acaba o da beni düşünüyor mu.. Benim onu sevdigim kadar o da beni seviyor mu.. Gözlerinde kayboldugum insanın kalbinde azda olsa bir yerim var mı?..

Sorular, sorular, sorular.. Bana ne yaşattın ki seni bu kadar unutulmaz, seni bu kadar Vazgeçilmez yaptı.. Biliyorum sorular seni bana getirmez.. Biliyorum acım ne yaparsam yapayım dinmez..

Her güne başlarken Vazgeçtim diyorum. Bu gün son.. Bir daha adını anmayacagım, gözlerini düşünmeyece im, nefesini hissetmeyecegim… Olmuyor yapamıyorum işte... Seni içimden söküp atamıyorum…

Hayatta bir insanın başına gelebilecek en büyük mucizesin… Ve ne şanslıyım ki ben bu mucizeyi yaşadım.. Hala da yaşıyorum… Hala geceleri karanlık odamda bana gülümsüyorsun..

Gittiginden beri degişen çok şey yok... Senden kalanlarla seni yaşamaya çalışıyorum.. Her yagmurda dışarıya fırlıyor sokaklarda seni arıyorum.. Seni ilk gördügüm günü hatırlıyorum.. O anı yaşıyorum.. Başını omzuma koydugun anı.. Keşke diyorum o an ölebilseydim....

Yine yagmur yagıyor.. Yine sokaklardayım.. Yine aglıyorum..... Ve yine ölemiyorum......



Yorum Yaz